به گزارش پردیس امروز، پریسا مصلح در یادداشتی در ارتباط با شرایط و روش های بازسازی پس از جنگ از طریق بازاریابی دیجیتال و احیای اعتماد برای بازاریابی نوشت: بعد از جنگ، بازسازی فقط یعنی دوباره ساختن بنا و جاده و پل نیست. بیشتر از آن، یعنی برگرداندن حس اعتماد، امنیت، هویت و امید به جامعه. در این بین، بازاریابی دیجیتال می تواند نقشی خیلی فراتر از تبلیغات ساده داشته باشد. اصلاً می شود از آن به عنوان یک ابزار راهبردی استفاده کرد برای وصل کردنِ مردم، سرمایه گذارها، کسب وکارها، نهادهای شهری و آدم های حوزه معماری و ساخت وساز. در دوره پس از جنگ، بازارها شکننده اند، روحیه مردم آسیب دیده و تصمیم های اقتصادی هم بیشتر از هر زمان دیگری به شفافیت و ارتباط خوب وابسته است. به خاطر همین است که بازاریابی دیجیتال در فرآیند بازسازی، یک تکه از زیرساخت اجتماعی و اقتصادی محسوب می شود.
اولین کاری که این نوع بازاریابی در دوران بازسازی می کند، احیای اعتماد عمومی است. آدمی که یک دوره ناامنی و بی ثباتی را گذرانده، قبل از اینکه بخواهد چیزی بخرد، سرمایه گذاری کند یا مشارکت داشته باشد، دنبال نشانه های اطمینان می گردد. همین وب سایت های رسمی، شبکه های اجتماعی حرفه ای، ویدئوهای مستند از روند بازسازی، گزارش های شفاف پروژه ها و روایت های انسانی از برگشتن زندگی به محله ها هستند که این اعتماد را درست می کنند. توی چنین شرایطی، برندهایی موفق ترند که فقط کالا یا خدماتشان را نمی فروشند، بلکه خودشان را جزیی از فرآیند بهتر شدن زندگی مردم جا می زنند.
برای شرکت های معماری، دفاتر طراحی، پیمانکارها و توسعه دهنده های شهری، بازاریابی دیجیتال یک فرصت خوب است تا توان تخصصی شان را به زبانی که مردم بفهمند، ارائه کنند. خیلی ها با اصطلاحات فنی ساختمان سازی آشنا نیستند، اما به کیفیت زندگی، ایمنی، سرعت اجرا، هزینه و پایدار بودن محیط حساس هستند. پس محتوای دیجیتال نباید فقط فنی و پیچیده باشد؛ بلکه باید نشان بدهد که یک پروژه معماری چطور می تواند به برگشتن زندگی به یک محله کمک کند. استفاده از تصاویر قبل و بعد، تورهای مجازی، اینفوگرافیک ساده و روایت پروژه محور، ابزارهای موثری برای این کار هستند.
نکته مهم دیگر، بازتعریف هویت یک مکان است. بعد از جنگ، خیلی از شهرها و محله ها با بحران تصویر ذهنی مواجه می شوند. حتی اگر زیرساخت ها را بازسازی کرده باشند، در ذهن مردم بیرونی هنوز همان منطقه آسیب دیده، پرریسک یا غیرقابل سرمایه گذاری است. اینجا بازاریابی دیجیتال می تواند لابه لای معماری، نقش مهمی در برندینگ شهری و محله ای بازی کند. کمپین های محتوایی که روی روایت برگشتن، ظرفیت های محلی، فرهنگ، نیروی انسانی و پروژه های موفق تمرکز دارند، می توانند یک تصویر تازه از شهر یا منطقه بسازند. بازسازی واقعی وقتی کامل می شود که تصویر ذهنی فضا هم ترمیم شده باشد.
از نظر اقتصادی هم بازاریابی دیجیتال در دوره پس از جنگ به فعال شدن تقاضا کمک می کند. خیلی از کسب وکارهای محلی بعد از بحران، دسترسی محدودی به بازار فیزیکی دارند یا مشتری کمتر به آنها سر می زند. حضور مؤثر در فضای دیجیتال، فروش آنلاین، تبلیغات هدفمند محلی، ثبت شدن در نقشه ها و پلتفرم های خدماتی، و ارتباط مستقیم با مشتری از طریق پیام رسان ها و شبکه های اجتماعی، می تواند برگشتن درآمد را سریعتر کند. این فقط برای فروشگاه ها نیست؛ شرکت های ساختمانی، تأمین کننده های مصالح، خدمات فنی، مشاوران املاک و دفاتر طراحی هم می توانند از این فضا برای جذب مشتری و شبکه سازی استفاده کنند.
همچنین در فضای بعد از جنگ، محتوا باید همدلانه، واقعی و مسئولانه باشد. تبلیغات پرزرق وبرق یا لحن زیادی فروش محور ممکن است با روحیه جامعه جور درنیاید. مردم در این دوره پیام هایی را جواب می دهند که صادقانه، کاربردی و انسانی باشد. مثلاً برندی که درباره «راهکارهای کم هزینه بازسازی خانه»، «اصول ایمنی در تعمیر ساختمان»، «طراحی فضاهای درمانگر» یا «احیای کسب وکارهای محلی» محتوا تولید می کند، خیلی بیشتر مورد توجه قرار می گیرد. بازاریابی دیجیتال در این فضا باید به حل مسئله، آموزش و ایجاد حس همراهی تکیه کند، نه فقط به فروش مستقیم.
یکی از مزیت های مهم بازاریابی دیجیتال در بازسازی، امکان هدف گیری خیلی دقیق مخاطب است. در این شرایط، گروه های مختلفی درگیرند: ساکنان محلی، مهاجرهایی که برگشته اند، سرمایه گذارها، نهادهای حمایتی، خریدارها، مستأجرها و نیروهای متخصص. هرکدام نیاز و زبان خاص خودش را دارد. یک استراتژی خوب باید برای هرکدام پیام و کانال جداگانه تعریف کند. مثلاً لینکدین برای جذب سرمایه و نشان دادن توان فنی مناسب است، اینستاگرام و ویدئو برای روایت انسانی و نشان دادن تغییرات محیطی، و وب سایت های رسمی برای شفافیت اطلاعات و مستندسازی پروژه ها.
در نهایت، بازاریابی دیجیتال برای بازسازی پس از جنگ وقتی خوب جواب می دهد که با نگاه کوتاه مدت تبلیغاتی مدیریت نشود، بلکه به عنوان بخشی از استراتژی احیای اجتماعی، اقتصادی و فضایی دیده شود. معماری، شهرسازی و ساخت وساز، کالبد بازسازی را می سازند؛ اما این بازاریابی دیجیتال است که می تواند آن کالبد را تبدیل کند به روایت، اعتماد، مشارکت و جریان اقتصادی. شهرها بعد از جنگ فقط با بتن و فولاد دوباره زنده نمی شوند؛ با ارتباط، تصویرسازی درست، شفافیت و مشارکت است که جان می گیرند. در این مسیر، بازاریابی دیجیتال نه یک ابزار جانبی، که یکی از ارکان برگشتن به زندگی عادی و توسعه پایدار است.
